Laila Shukri "Perska kobiecość"

 

Czy o prawdziwej miłości można zapomnieć? To pytanie towarzyszy czytelnikowi przez całą powieść "Perska kobiecość" autorstwa Lajli Shukri. Joanna, za namową Angeliki, wyrusza wraz z córką Sarą do Szanghaju. Niespodziewana rozmowa z ukochanym Richardem skłania ją jednak do powrotu na Bali i ponownego spotkania. Czy tym razem ich uczucie ma szansę przetrwać i połączyć ich na zawsze?

 

Równolegle poznajemy historię Sary, która mimo dramatycznych doświadczeń z przeszłości zaczyna darzyć uczuciem przystojnego i czarującego Balijczyka. Czy w jego ramionach uda jej się uleczyć dawne rany i odnaleźć prawdziwe szczęście?

 

Autorka, jak w poprzednich częściach, chętnie sięga do wydarzeń inspirowanych prawdziwymi historiami, co niewątpliwie wzbogaca fabułę. Po zakończeniu wcześniejszej części miałam jednak nadzieję na bardziej dynamiczną akcję. Tymczasem fabuła rozwija się bardzo niespiesznie, a liczne opisy rajskiej wyspy i zabytków bywają nużące. Momentami można odnieść wrażenie, że autorka nadrabia brak pomysłów rozbudowanymi opisami i nic nieznaczącymi dialogami.

 

Książkę czyta się lekko i przyjemnie, choć zbędne są obszerne przypomnienia wydarzeń z poprzedniej części. Pierwsza połowa powieści może zniechęcić niektórych czytelników, jednak druga część zdecydowanie nabiera tempa i wciąga w opowiadaną historię. Na duży plus zasługuje zakończenie, które pozostawia dobre wrażenie.

 

Z drugiej strony zachowanie Joanny bywa męczące – jej rozterki przypominają problemy nastolatki, a częste sięganie po alkohol nie wzbudza sympatii. Mimo to historia Joanny, Sary i pozostałych bohaterów potrafi zainteresować, choć momentami trzeba „przeskoczyć” zbyt długie opisy.

 

Podsumowując, Perska kobiecość to powieść, która ma swoje słabsze momenty, ale ostatecznie potrafi wciągnąć i wynagrodzić cierpliwość czytelnika.