Carlos Ruiz Zafón "Cień wiatru"

"Cień wiatru" to pierwsza część cyklu "Cmentarz zapomnianych książek", autorstwa Carlosa Ruiza Zafóna. Powieśc przenosi czytelnika do powojennej Barcelony, gdzie dziesięcioletni Daniel, syn księgarza, trafia do tajemniczego miejsca - cmentarza zapomnianych książek. Zgodnie z tradycją ma wybrać jedną książkę, która stanie się jego "książką życia". Jego wybór pada na nieznaną powieść zatytuowaną "Cień wiatru" autorstwa Juliana Caraxa. Zauroczony historią, Daniel postanawia odnaleźć inne dzieła pisarza i odkryć jego losy, co staje się początkiem niezwykłej, ale i niebezpiecznej przygody.

Książka ma mroczny i tajemniczy klimat, a autor w mistrzowski sposób oddaje atmosferę Barcelony - pełnej zaułków, mgły i sekretów. Zafón posłuhuje się pięknym, poetyckim językiem, który momentami zachwyca i przenosi czytelnika w zupełnie inny świat. Niestety, mimo tych zalet, lektura nie wzbudziła we mnie zachwytu. Fabuła, choć itrygująca, rozwija się powoli, a przesadnie szczegółowe opisy sprawiają, że akcja często traci tempo. Dialogi bywają płytkie i nieprzekonujące, a głowny bohater - Daniel - nie wzbudził mojej sympatii. 

Choć sam pomysł na książkę jest oryginalny i obecujący, jego realizacja pozostawia pewien niedosyt. Tajemnice, rodzinne tragedie i motyw niespełnionej miłości tworzą ciekawy szkielet fabuły, jednak całość wydaje się zbyt rozwleczona. Po początkowym zainteresowaniu, z czasem lektura stała się dla mnie nużąca.

Podsumowując "Cień wiatru" to książka z klimatem i pięknym językiem, ale nie trafia w mój gust. Choć doceniam kunszt autora i niepowtarzalny nastrój Barcelony, zabrakło mi emocji i dynamiki. To powieść, którą można przeczytać, ale równie łatwo - zapomnieć.